 |
||
 |
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
Ingang Fries Museum
Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden
Tel: 058 - 255 55 05
Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur
Diana Scherer
Theo
22 maart t/m 1 juni 2003
Een oudere, gezette vrouw zit in haar ondergoed op een draaistoel en luistert naar een volksliedje. Een halfnaakte man speelt met plastic zakken in zee en een andere man ontdoet zich van zijn kleding terwijl hij achter het stuur in zijn auto zit. De foto’s en video’s van Diana Scherer (1971) zijn verontrustend vanwege het camerastandpunt en de voorstelling. Dit effect wordt afgezwakt door de kinderlijke houdingen die de personen aannemen of de handelingen die ze uitvoeren. Diana Scherer tast met dit werk de grenzen van het (on)betamelijke af.
Op de video’s en foto’s van Diana Scherer gebeurt weinig. We zien mannen of vrouwen in een park bij een speelveldje, op het strand aan de kustlijn, of in zee. Allemaal aspecifieke plekken zonder enig bijzonder kenmerk. Het zijn de plaatsen waar moeders met hun kinderen gaan wandelen of waar kinderen kunnen spelen. Voor Scherer zijn het de ideale decors voor haar foto’s en video’s van halfnaakte of naakte mannen en vrouwen. Zij legt ze vast terwijl ze zich zonder gêne in hun ondergoed of naakt aan ons laten zien.
De vrouw in ‘Theo’ beweegt onderuitgezakt heen en weer op de draaistoel. Ze luistert naar een volksliedje: ‘Zeg Annemarieke waar gaat gaat ge naartoe...’. In dit liedje wordt een jonge meid bezongen die op stap gaat met de soldaten en geen tijd voor kinderen heeft. De vrouw in de stoel is de leeftijd waarop ze kinderen kan krijgen al ruimschoots voorbij. Ze voldoet ook anderszins niet bepaald aan het beeld van een aantrekkelijke wilde vrouw. Ze is eerder afstotend vanwege het grote lichaam. Scherer weet het ranzige effect dat zo’n video zou kunnen hebben te vermijden door de vrouw in een degelijk en bedekkend tricot hemd op te nemen.
In een andere video ‘Paul & Theo’ uit 2002 zien we een dunne man met zijn rug naar de camera aan de kant van het water staan. Hij heeft zo’n grote onderbroek aan dat zijn armen er gestrekt langs zijn lichaam gemakkelijk bij in kunnen. De man beweegt niet, alleen de zee kabbelt. Het volgende beeld is dat van een gezette naakte man die zich eveneens op de scheidslijn van strand en water bevind. Aan zijn voeten drijven een aantal opgeblazen plastic zakken. Het beeld is onrustig. Als een kind zo vrij en onbevangen loopt hij het water in, verzamelt de zakken en verdwijnt uit beeld. De beelden worden begeleidt door het geluid van een ruisende zee. Evenals de vrouw in de video ‘Theo’ zijn ook de beide mannen geen opvallende types. Ze behoren tot de grijze massa die we dagelijks voorbij zien komen op straat. Het zijn mensen die zich graag letterlijk blootgeven.
Behalve de genoemde video’s heeft Scherer nog andere video’s én foto’s gemaakt. Ook bij de foto’s verbaas je je als kijker over de ongegeneerdheid van de volwassenen in zijn of haar kinderlijke actie. De foto’s wijken enigszins af van de video’s omdat hier naast het onbevangen naakt, het absurde en het vervreemdende een rol speelt. Een kalende man zit op zijn knieën in het gras met alleen een trui aan, een naakte man is door zijn trui verbonden aan een boom, een naakte dikke man staat onder een zak tegen een boom, dezelfde man zit aan de rand van het water met appels en gele plastic handschoenen aan voor zich uit te kijken, of hij heeft een shirt aan en zit op zijn hurken in het water met plastic gekleurde steentjes om zich heen. Alle modellen lopen met plezier naakt rond, maar ze voeren absurde bezigheden uit. Nog absurder zijn de foto’s waar het lichaam van het model wordt vervormd door een ermee verbonden zak met appels, een kous, of een uitgerekte trui. Het persoonlijke exhibitionisme van de modellen valt hier volledig weg tegen de constructie van het lichaam.
Diana Scherer fotografeerde jaar een grote hoeveelheid mannen en vrouwen. Zo is een verzameling ontstaan met dezelfde thematiek. De verzameling heet ‘Theo’. Theo staat voor alle mannen die Scherer heeft gefotografeerd. Elke foto uit de ‘Theo’-verzameling krijgt de titel ‘Theo’ met een nummer. Ook de foto’s en video’s waar alleen een vrouw op te zien is, hebben een ‘Theo’ titel. Bij deze foto’s is de man weliswaar niet direct zichtbaar, maar wanneer je goed kijkt en luistert, blijkt die man wel degelijk aanwezig. Door alle foto’s en video’s de algemene titel ‘Theo’ te geven, blijven de verschillende mannen en vrouwen anonieme modellen waar Scherer naar believen haar camera op kan richten.
Diana Scherer heeft haar opleiding aan de Rietveld Academie in Amsterdam in 2002 afgerond. Zij deed onder andere mee aan de fotobiënnale in Naarden in 2001.
TA