sargsyan1
sargsyan1a
sargsyan1a1
sargsyan
item6
item4
item5
burolwd
item2

Ingang Fries Museum

Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden

Tel: 058 - 255 55 05

Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur

item8
item7
item9

Karen Sargsyan

The Theory of Art

16 maart t/m 4 mei 2008

Karen Sargsyan (Armenië, 1973) maakt levens-grote scènes van papier. Zijn figuren zijn zo expressief, dat je bijna vergeet dat ze van vellen papier zijn gemaakt. Op de gezichten staat verbazing of bewondering. Ze stralen autoriteit uit of vrolijkheid. De kinderen, mannen en vrouwen zijn midden in hun dynamische activiteiten bevroren. De leraar achter het spreekgestoelte staat met gespreide armen alsof hij ons een groot onbekend iets wil laten zien. De man met de aanwijsstok buigt licht naar achteren om zijn stok op te tillen. Her en der liggen onaffe onderdelen van papier: hoofden, kokers en restvormen. Sargsyan gaat op een virtuoze manier om met papier.

De voorstellingen van Sargsyan doen vaag denken aan de papieren theaters uit de 19de eeuw. In deze minitheaters werden presentaties opgevoerd afgeleid van het echte theater. Maar Sargsyan wil geen verhaal vertellen in meerdere scènes. Hij vertelt juist verschillende verhalen in één scène.

Andere raakvlakken zijn het poppenspel, het schaduwspel of de knipkunst. Maar in zijn expressie en materiaalbehandeling staat het werk van Sargsyan dichter bij de schilderkunst dan bij elk van de andere technieken. Sargsyan ‘schildert’ als het ware nat-in-nat door verschillende gekleurde vellen papier over en aan elkaar te plakken. Daartoe verft hij zelf de vellen papier in verschillende kleuren. Die kleuren doen denken aan het kleurenpalet van het Bauhaus zoals dat in de jaren twintig van de vorige eeuw werd gebruikt.

Het werk van Sargsyan heeft niet alleen relaties met andere technieken en stromingen, maar ook met eigentijdse kunst. Zijn figuren doen wat betreft het omgaan met materiaal denken aan die van Folkert de Jong, al werkt die in ander materiaal. Ook bij de Jong komen de figuren los van het materiaal omdat ze in hun vormgeving en uitstraling een realiteitsgehalte hebben die de aandacht afleidt van het banale materiaal.

 

TA

 

 

WAS WAS