 |
||
 |
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
Ingang Fries Museum
Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden
Tel: 058 - 255 55 05
Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur
Gerco de Ruijter
Vals plat
17 september - 29 oktober 2000
In het kader van de fotomanifestatie ‘Noorderlicht’ waren in Buro Leeuwarden recente foto’s en films van Gerco de Ruijter (1961) te zien. De Ruijter is bekend door zijn landschapsfoto’s in vogelperspectief, gemaakt met een camera die aan een vlieger hangt. De films zijn experimenten waarin de Ruijter een nieuw aspect aan zijn werk toevoegt: beweging. Ze worden geprojecteerd op hetzelfde formaat als de foto’s. Kenmerken van de foto’s, zoals het vervreemdende perspectief en het landschap als een patroon van lijnen en vormen, komen ook in de films voor, maar doordat het beeld beweegt is de werking ervan geheel anders.
Gerco de Ruijter is op zoek naar structuren. De Ruijter heeft een voorkeur voor rurale landschappen waarin de menselijke ingrepen hun sporen hebben achtergelaten: waterwegen, landerijen, bomenrijen en afgravingen. De verschillende elementen waaruit een foto bestaat, hebben elk hun eigen textuur: barsten in de aarde, het rimpelige oppervlak van het water of het licht/donker effect van een wuivend graanland. Op de meest recente foto’s komen ook bouwwerken voor, zoals kassen uit de tuinbouw. De weerspiegeling van wolken in het glasoppervlak maakt dit soort foto’s onwezenlijk van sfeer.
Op het eerste gezicht lijken zijn foto’s plat. Wat je ziet, ‘kantelt’ tussen een abstracte voorstelling met lijnen en vormen en een afbeelding van een herkenbaar landschap. Dit wordt veroorzaakt door het vervreemdende vogelperspectief. Er is geen horizon te zien, waartegen hoogteverschillen zich kunnen aftekenen. Slechts met behulp van de schaduwbeelden, rimpels in het water, of andere structurele kenmerken van het beeld, krijgen de landschappen hun diepte en de dingen hun afmeting. Het vervreemdende effect wordt mede veroorzaakt door de relatief kleine afmeting van de foto’s (15 x 15 cm) en het vierkante kader, zonder een ‘onder’ of ‘boven’. Het maakt de orientatie op herkenbare elementen in het beeld, zoals waterwegen en paden moeilijker.
Hoe een foto er uitziet, is gekoppeld aan de technische mogelijkheden van de camera, de films, de route die De Ruijter kiest, de bewegingen van de vlieger en het kader van de foto’s. De Ruijter gebruikt een opwindbare camera met 60 opnamen, die hij in een aluminium constructie de lucht in laat gaan. Elke minuut wordt automatisch een foto gemaakt. Zijn camera zweeft op een hoogte die voor een hoogwerker te hoog is en voor een vliegtuig te laag. Terwijl de camera het werk doet, blijft De Ruijter in spanning over het resultaat van zijn uitstapje. Hem rest de keuze in het beeldmateriaal en de afmetingen.
TA