 |
||
 |
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
Ingang Fries Museum
Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden
Tel: 058 - 255 55 05
Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur
Paul Kooiker
Hunting and fishing
8 januari t/m 21 februari 1999
In Buro Leeuwarden presenteerde Paul Kooiker een recente fotoserie waarin het naakte menselijk lichaam in zijn natuurlijke omgeving de hoofdrol speelt. Zijn, op het eerste gezicht, mooie vage foto’s van wegvluchtende meisjes, blijken bij nadere bestudering akelig verontrustend.
In Kooikers fotoserie zien we enkele blote vrouwen wegvluchten op de heide, alsof ze door de fotograaf zijn opgeschrikt uit hun bezigheden. Andere vrouwen kijken om alsof ze zich betrapt voelen. De beelden verwijzen naar de fotografie van de dertiger jaren, toen het vastleggen van sportieve jongens en meisjes, mannen en vrouwen erg populair was. Deze opnames van gezonde, bewegende, rennende of paraderende mensen werden meestal vanuit een laag standpunt gemaakt.
De foto’s van Kooiker doen ook denken aan de verraderlijke schone nimfen uit de Romantische poëzie aan het eind van de vorige eeuw. Deze vrouwen verleidden onschuldige mannen, brachten ze in hun ban en lieten ze vervolgens wegkwijnen in hun hartstochtelijke verlangens. Alle foto’s in deze serie zijn bewust vaag gehouden, waardoor de modellen onherkenbaar zijn.
De fotoserie geeft een goed beeld van Kooikers uitgangspunten. Hij doet onderzoek naar de vorm van het menselijk lichaam en het beeld dat dit oplevert. Daarom werkt hij ook altijd in series. Zijn modellen zijn anoniem. Er wordt op de foto’s niets verhuld noch geaccentueerd. Hiermee maakt hij elke associatie met het beeld van de vrouw of man, zoals we die uit de reclame kennen, onmogelijk. Het gaat bij hem om de soort. De achtergrond van de modellen wordt gevormd door de natuur. Aan elke serie ligt een aantal strenge regels ten grondslag: de modellen worden opgenomen op dezelfde afstand, in dezelfde houding en in een zelfde soort omgeving. Binnen deze beperkingen worden de mogelijkheden van de verschillende lichaamsvormen uitgeprobeerd.
Technische kunstgrepen spelen een belangrijke rol bij de foto’s. Daarmee maakt hij het kijken naar de beelden niet gemakkelijk. De serie is met opzet onscherp. Deze wijze van weergeven dwingt de kijker ertoe in beweging te komen en op zoek te gaan naar het meest comfortabele standpunt om het werk te bekijken. Maar echt comfortabel wordt het niet, want het begluurde vage beeld valt niet scherp te stellen.
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag
Rijksacademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam
1993 Nova Zembla, Den Bosch
1994 Galerie 21⁄2 bij 41⁄2, Amsterdam
1996 Winnaar Prix de Rome fotografie
1996 Galerie de Praktijk, Amsterdam
1997 Noorderlicht, Groningen
1997 Prix de Rome, Dordrechts Museum
1998 Montevideo, Amsterdam
1999 Buro Leeuwarden - 9 januari t/m 21 februari 1999
TA