Ingang Fries Museum

Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden

Tel: 058 - 255 55 05

Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur

Claire Harvey

Nearly there

26 juni tot en met 21 augustus 2005

Claire Harvey (GB, 1976) maakt voorstellingen met niet alledaagse materialen. Ze gebruikt glas en sheets als dragers voor haar tekeningen en een overheadprojector of schijnwerper om voorstellingen zichtbaar te maken. Proppen papier, een spiegeltje en doosjes in allerlei vormen en maten veranderen in het licht van een schijnwerper in een ander voorwerp op de wand. Daar maken ze deel uit van een meer dan wandvullend tafereel met mannen en vrouwen in allerlei houdingen. Met behulp van technieken uit het verleden, schept Harvey nieuwe beelden. Beelden die zijn samengesteld met geïsoleerde fragmenten uit de alledaagse werkelijkheid.

In 2004 verraste Claire Harvey met een grote serie olieverfschilderijtjes op Post-it plakkers. Het waren zelfstandige fragmenten uit zwart-wit films en uit de wereld om haar heen. De Post-its hingen in lange rijen onder en boven elkaar aan de wand. Afhankelijk van de fantasie van de kijker vormden de verschillende fragmenten een onderdeel van een groter verhaal. De verhalen waren, afhankelijk van de rangschikking op de wand, steeds anders. Het tijdelijke en vluchtige van een Post-it plakker geldt ook voor de afbeeldingen van Harvey. Langzaam maar zeker vallen ze van de muur, en vormen gaten in het verhaal; net als bij herinneringen.

Claire Harvey speelt op allerlei manieren met kleine schilderijtjes van geïsoleerde voorstellingen van mensen of dieren. In 2004 verruilde ze het papier van de Post-its voor doorzichtige sheets. De afgebeelde voorstellingen hebben nog steeds het mini-formaat van die op de Post-its, maar de formaten van de sheets zijn verschillend. De afzonderlijke olieverfschilderijtjes hangt ze naast en over elkaar aan de muur. In ‘Overlaps’ zien we bijvoorbeeld een hond onderin het beeld van een sheet opduiken of een man die voorover gebogen staat. Samen met een groot aantal andere vormen de sheets een voorstelling die lijkt op een momentopname van een willekeurige plek. De afzonderlijke fragmenten vormen de bouwstenen voor steeds andere voorstellingen. Maar na elke combinatie staan de losse tekeningen weer op zichzelf.

Het samenvoegen van geïsoleerde fragmenten tot tijdelijke voorstellingen vormt ook het basisprincipe van de beelden die Claire Harvey creëert met de overheadprojector. Anders dan in de rangschikking op de wand, biedt het gebruik van de overheadprojector de mogelijkheid om ook met de grootte van de voorstellingen op de sheets te spelen. Hoe dichter een sheet met een figuur bij de rand van de overheadprojector ligt, hoe groter het beeld wordt geprojecteerd op de wand. Zo kan ze het ene beeld op de voorgrond plaatsen en een ander op de achtergrond. Ook kan Harvey de voorstellingen nu zo groot maken dat het de grenzen van de wand zelfs overstijgt.

Claire Harvey werkt het spel met formaten en licht in de recente installaties nog verder uit. In ‘Nearly there’ voegt ze niet alleen tweedimensionale voorstellingen op sheets samen maar maakt ze ook gebruik van driedimensionale voorwerpen in de werkelijke ruimte. Deze voorwerpen zijn onopvallende dingen zoals doosjes, spiegeltjes of proppen papier. Elk voorwerp met een vorm die Harvey kan gebruiken is welkom. Zo vormt een tafel in de ruimte de grond waarop een rij mannen staat te wachten. En is een vreemde berg naast een man op de muur de schaduw van een prop op de tafel. Ook de toeschouwer wordt in het licht van de projector onderdeel van de voorstelling. Het resultaat is een voorstelling die zowel naar theater als naar schaduwspel verwijst. De enorme machinatie brengt uiteindelijk een relatief verstild beeld teweeg, dat dezelfde werking heeft als de tekeningen en de vroegste overheadprojecties.

In het boekje ‘I had a thought’ komt één van de figuren op de sheets van Harvey tot leven. Ook hier maakt ze gebruik van een eeuwenoude techniek. Wanneer je meerdere beeldjes met hetzelfde figuurtje, waarvan de houding steeds een klein beetje is veranderd, snel achter elkaar laat zien, dan gaat dat figuurtje bewegen. Het is maar een minimale beweging van een klein figuurtje maar toch, als je erbij stil staat, zegt het veel meer. Dat geldt ook voor ‘The pen and the paper song’. De tekening in wording zal misschien nooit worden voltooid, omdat de pen bijna geen inkt meer bevat en het papier de pen niet kan helpen.

Claire Harvey kwam na haar kunstopleiding aan het Chelsea College of Art in Londen naar Nederland om in Amsterdam van 2002 tot 2004 aan de Rijksacademie door te brengen. Zij exposeerde in Londen (Store Gallery) en Amsterdam (galerie Fons Welters). En deed mee aan diverse internationale groepstentoonstellingen.

 

TA