Ingang Fries Museum

Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden

Tel: 058 - 255 55 05

Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur

B.C. Epker

Zerstörte Traumorte

2 februari t/m 16 maart 2003

B.C. Epker (Harlingen 1968) tekent merkwaardige taferelen. In één van de tekeningen staat een ridder bovenop een vierkante wereld. Hij staart droevig voor zich uit. In een ander werk houdt een jonge man een naakt minivrouwtje in zijn hand. In bijna alle werken speelt het landschap een rol. Soms zijn die landschappen onbewoond. Dan groeien er bijvoorbeeld ceders tussen Griekse ruines en is er een heuvelrug in de verte te zien. Steeds is er iets eigenaardigs aan deze landschappen, want wat doet een reuzenananas hier pontificaal in het beeld? In een ander landschap strijden een dennenboom en een uit de kluiten gewassen kruid om de aandacht. Het zijn beide landschappen waar je als toeschouwer wel eens in zou willen rondwandelen. Al was het alleen al vanwege de ongewone fenomenen die je er onderweg zou tegenkomen. In geen van deze tekeningen komen mensen voor. Deze onbevolkte landschappen komen op ons over als onschuldige oorden uit mooie dromen of fantasieën.

Niet alle landschappen zijn idyllisch. In ‘Frisia/Bannister Diamond’ is het Friese landschap verenigd met een naar een diamant genoemd schilderij van Thomas Scheibitz. Het licht valt via reflecties op geslepen vlakken het landschap binnen. De sfeer in deze tekening is bijna apocalyptisch. Heel anders werkt een landschap waarin stekelige struiken en bunkerachtige bouwwerken staan. Het is er dor en unheimisch. Mensen hebben er hun sporen achtergelaten, maar er is geen mens te vinden.

Wanneer Epker mensen in zijn landschappen tekent, is de onschuld ervan verdwenen. Dan wordt er verleid, verkracht, geleden of gestreden. In een landschappelijk decor aanschouwen Griekse goden, Romeinse veldheren, beroemde schrijvers of romanfiguren de liederlijke taferelen die zich onder hun ogen afspelen. Soms doen ze zelfs mee aan de verwordenheid der mensheid. Zien wij Harry Mulisch niet de haren uit het hoofd van een gekruisigde trekken? Het is een meltingpot van beelden, gebeurtenissen, driften, dromen en een ongebreidelde fantasie. Epker speelt als een god met zowel het culturele gedachtegoed van de mensheid, zijn religies en mythen, als met de beeldenvloed die dagelijks via de media over ons worden uitgestort.

B.C. Epker ziet zijn leven als één groot landschap. In dat landschap volgt hij sporen, zoals een roofdier de geur van het wild volgt. Het wild is in dit geval een selectie uit de verzameling beelden en gedachten die via allerlei media zijn leven binnendringen. Met het gekozen ‘wild’ gaat hij aan de slag. Zo kan een reclamebeeld, een bidprentje, een pornoplaatje, een afbeelding van een kunstwerk en zijn eigen ervaringen een nieuw beeld opleveren. Deze beelden zijn vaak onthutsend. Goed en kwaad, mooi en lelijk, alles verliest zijn betekenis in deze voorstellingen. Wat eraan ten grondslag ligt, is een kritische houding ten opzichte van het bestaan en de normen en waarden die daarin algemeen zouden moeten gelden.

Epker combineert in zijn tekeningen klassieke en religieuze thema’s even gemakkelijk met banale onderwerpen. Hij maakt gebruik van humor om de grenzen van het toelaatbare af te tasten. In ‘Oidipus (of St. B.) & Antigone’ uit 2001 zien we hem zelf met een miniversie van een kronkelende Antigone in zijn hand. De omgekeerde wereld: Oidipus is niet blind, maar kijkt ons recht in de ogen en Antigone leidt haar vader niet aan de hand, maar haar vader (de tekenaar in dit geval) leidt haar met zijn hand.

In ‘Hl. Christoffel/ St.B.’ zien we Epker nóg eens zelf. Hier is hij de Heilige Christoffel. Christoffel was een reus die reizigers op zijn schouders nam en ze zo via een doorwaadbare plaats naar de overkant van de rivier droeg. Toen Christoffel op zekere dag het Christuskind op zijn schouders droeg, werd het kind steeds zwaarder, maar Christoffel bezweek niet en droeg hem veilig naar de overkant. Epker lijkt het er erg moeilijk mee te hebben. Het hele beeld trilt en het kruis van Christus lijkt hard op zijn hoofd te slaan. Het blijft in het midden of Epker stand houdt of ten onder gaat aan het geweld van Christus. Dat de omgang met het Christuskind niet zo eenvoudig is, blijkt ook uit een tekening ‘zonder titel’ uit 2001. Hier is het Maria die moeite met het kind heeft. Een zeer beweeglijke Christus houdt met zijn ene hand een gehoorapparaat in zijn oor. Zijn andere hand eindigt niet in vingers maar in een onbestemd voorwerp met vleugels. Maria blijft echter onbewogen zitten ondanks het onrustige kleine ‘ding’ op haar schoot. Zij is veranderd in eeuwige schoonheid.

1996 AKI, Afdeling Gemengde Media, Enschede
2002 CBK Dordrecht, Aankooptentoonstelling
‘Advance’, Loerakker Galerie, Amsterdam
2001 ‘Freezing Mickey’, Noordelijk filmfestiva/Boekwurk, Leeuwarden
2000 ‘Geluk, Plezier en Activiteiten’, Fotomanifestatie Noorderlicht, Leeuwarden
1999 ‘Face to face’ (groepstentoonstelling) Fries Museum, Leeuwarden
1996 ‘De nieuwe, nieuwste tijd’, Coopmanshûs, Franeker
‘Horizon zijn’ (met Camiel Andriessen), Van Reekum Museum, Apeldoorn

www.epker.nl

 

TA

 

 

Oidipus (of St. B.) & Antigone, 2001, waterverf op papier, 42 x 29,7 cm

Zonder titel, 2002, inkt en potlood op papier 29,7 x 21 cm

Vlucht naar Egypte, 2001, Bic-pen en waterverf op papier 42 x 29,7 cm