Ingang Fries Museum

Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden

Tel: 058 - 255 55 05

Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur

Yael Davids

Recent werk

6 januari t/m 18 februari 2001

Wat doet een naakte reus in een stellingkast? En wat zeggen een ademend kussen en een gescalpeerd hoofd over menselijke aanwezigheid? De performances en installaties van Yael Davids (Jeruzalem, 1968) laten ongewone situaties zien. Ze dwingen de kijker na te denken over zijn relatie tot anderen en zijn eigen plaats in de wereld.

Yael Davids liet in Buro Leeuwarden drie performances/installaties zien. Het getoonde werk bestaat uit een stellingkast met vijf boven elkaar liggende gaten in de achterwand. De kast staat vrij in de ruimte, zodat zowel de voor- als de achterkant is te zien. Vijf acteurs bevinden zich in de kast. Zij steken elk een ander ontbloot lichaamsdeel door een passend gat in de achterwand van de kast; een hoofd, een bovenlichaam, een heup, een boven- en een onderbeen. Zo vormen ze de figuur van een reus. Aan de acteurs is de taak om deze figuur zo perfect mogelijk weer te geven. Ze verwisselen daarom steeds van plaats. Tegenover deze actie staat aan de andere kant van de wand de figuur van de reus. Hoewel zijn beeltenis is opgebouwd uit lichaamsdelen van levende mensen, is de uiteindelijke voorstelling statisch en vergelijkbaar met een beeld. De achterwand van de kast is niet alleen een letterlijke afscheiding tussen de voor- en achterkant. Zij scheidt ook naaktheid van gekleed zijn, rust van beweging, stilleven van leven, object van subject en bedoeling van resultaat.

Deze tweedeling zien we ook in de andere twee performances. Een model zit bewegingloos op een stoel, terwijl het haar bijna ongemerkt ronddraait op haar hoofd. Hoofd en kapsel zijn twee verschillende werelden. In een ander werk ligt een slapende figuur op een bed met zijn hoofd in een kussen. Deze figuur ademt zijn uitgeademde adem weer in. Zijn hoofd is beurtelings herkenbaar als hoofd en als kussen: subject en object, onthullen en verhullen. De dingen veranderen in het tegendeel en zijn niet wat ze in eerste instantie lijken. Ze ondergaan een gedaanteverwisseling en worden.

Yael Davids kwam uit Israël naar Nederland en studeerde aan de Rietveld Academie. Het denken over de plaats van een mens ten opzichte van zijn veranderende omgeving is sindsdien een belangrijk thema in haar werk. Ze benadert dit onderwerp vanuit verschillende invalshoeken. Ze tracht menselijke aanwezigheid te meten met behulp van beweging, afstand, haargroei of ademhaling. In bijna alle performances en installaties combineert ze het menselijk lichaam met objecten, meestal meubels. Ze lijken vaak op stillevens omdat ze aan levensloze objecten menselijke lichaamsdelen toevoegt. In die stillevens is het menselijk lichaam geïsoleerd. Een isolatie die als uitgangspunt dient voor een zoektocht naar een eigen plek, zonder de eigen achtergrond te verliezen. In de performance voro Buro Leeuwarden heeft ze voor het eerst beweging opgenomen. De acteurs verplaatsen zich binnen de kast.

Davids plaatst de installatie met de reus en de vijf mensen in de context van haar geboorteland. De reus is droom én nachtmerrie tegelijk. Zijn vorm is veranderlijk, evenals zijn geest. De mensen proberen als één volk de droom te verwezenlijken. Ze reiken ernaar zoals in het verhaal van de toren van Babel. Maar zoals Sisyphus er niet in slaagde de steen de berg op te rollen, zo lukt het hen ook niet hun doel te bereiken. Davids vraagt zich ondertussen af: ‘Is it me who moves as an act of being and not as an act of progression? Is it me which by spreading my own present over different continents is hoping to get further. Or is it my country, my people who gathered together in the same land with a common thing, one God and still are not succeeding to establish a country without battering ‘the other’.’

2001 Recent werk, Buro Leeuwarden
2000 Houdbaar, De Paviljoens, Almere
1999 Galerie Gebauer, Berlijn
1999 Melbourne International Biennial, Melbourne
1998 New Dutch Sculptors, Glazen Huis Amstelpark, Amsterdam
1998 Unlimited.nl, Stichting De Appel, Amsterdam
1997 Biennale Istanbul, Istanbul
1996 Galerie Akinci, Amsterdam

 

TA