![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
Ingang Fries Museum
Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden
Tel: 058 - 255 55 05
Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur
Raymond Taudin Chabot
Limbo
11 februari t/m 26 maart 2006
Mannen gekleed in dikke warme kleding doemen op en ploeteren voort in een desolaat wit landschap. Het is niet bekend waar ze vandaan komen en waar ze heen gaan al evenmin. Het is zelfs niet duidelijk waar ze zich bevinden. Raymond Taudin Chabot (1974) laat deze ‘least, last en lost’ mannen op ons afkomen, van ons weglopen, of met ons meelopen in een aantal groot formaat foto’s.
Mannen gekleed in dikke warme kleding doemen op en ploeteren voort in een desolaat wit landschap. Het is niet bekend waar ze vandaan komen en waar ze heen gaan al evenmin. Het is zelfs niet duidelijk waar ze zich bevinden. Raymond Taudin Chabot (1974) laat deze ‘least, last en lost’ mannen op ons afkomen, van ons weglopen, of met ons meelopen in een aantal groot formaat foto’s.
De titel van de tentoonstelling is ‘Limbo’. Dit woord heeft veel betekenissen, maar hier is sprake van een overgangsgebied. Een onbestemd gebied waar de figuren zich gedwongen voelen te moeten verblijven. Voor hoe lang is onduidelijk. Wat zijn dit voor mannen? Het landschap waarin ze bewegen is onherbergzaam, koud en weerbarstig. Hun kleding is een poging om de kou te weerstaan: het lijken achteloos om het lichaam gedrapeerde lappen, maar er zit wel degelijk vorm in. Taudin Chabot heeft zijn foto’s nauwkeurig geregisseerd en zijn modellen evenzo precies aangekleed om bij de kijker associaties op te roepen met beelden uit de geschiedenis. Beelden die refereren aan mannen die als kanonnenvoer ten strijde werden gestuurd door op macht beluste heersers. Maar zijn werk is geen letterlijke interpretatie van deze gebeurtenissen.
In het vroegere werk van Raymond Taudin Chabot zien we ook vaak mannen opdoemen uit een onbestemde achtergrond. In tegenstelling tot de foto’s in Buro Leeuwarden is die achtergrond meestal donker of zelfs zwart. De mannen zijn altijd goed gekleed in strakke maatpakken. Ze vertegenwoordigen het type man met een onverzadigbare honger naar macht. Verborgen achter hun smetteloze uiterlijk jagen zij meedogenloos hun perverse en corrupte doelen na. Taudin Chabot laat ze fijntjes uit hun rol vallen door de desinteresse van de rechter te laten zien, of de verveling en het gebrek aan sociaal contact van zakenlui. In dit soort werk onderzoekt Raymond Taudin Chabot de drijfveren en kenmerken van mensen met macht. Hij stelt hun machtsstructuren ter discussie door op subtiele wijze hun gebreken te laten zien.
In ‘Limbo’ zijn de mannen volledig ontdaan van hun imago. Los van zijn vroegere werk laat Taudin Chabot in het midden om wat voor mannen het hier gaat. Ze zijn een speelbal van de natuur, maar ook van degene die hen naar het desolate landschap heeft gestuurd. Deze mannen moeten afzien. Een maatpak staat hier gelijk aan een wisse dood. De achtergrond biedt geen bescherming en er valt ook niets te verbergen. De hele entourage is meedogenloos en geënt op overleven. Hier is geen ruimte voor vuile spelletjes en verveling. Hier wordt de mens teruggeworpen op zichzelf. Raymond Taudin Chabot laat in het midden of het de mannen zal lukken ooit uit hun Limbo te ontsnappen.
In de filmproductie kent het woord Limbo verschillende betekenissen. Het is ‘de grote witte achtergrond’. Dit is een filmset die van links naar rechts en van boven naar onder glooiend wegloopt waardoor er geen horizon is te zien. In zo’n set gefilmde mensen lijken in de ruimte te zweven. Een film kan ook ‘in Limbo’ raken. Dat wil zeggen dat het proces blijft steken in een vóórproductiefase. Soms wordt het eindproduct nog wel gehaald, maar de film kan ook voorgoed ‘in Limbo’ blijven. De foto’s van Raymond Taudin Chabot zijn in feite zo open dat ze voor de toeschouwer aanvankelijk ‘in Limbo’ verkeren. Ze zijn dubbelzinnig over hun inhoud. Maar de vraag naar het bestaan van de mens is aanwezig en daarmee ook mogelijke antwoorden. Zoals Pascal in zijn ‘Pensees’ opmerkt: ‘Want wat is de mens als het erop aankomt? Niets met betrekking tot het oneindige, alles wat betreft het niets en iets precies halverwege het niets en alles.’
Raymond Taudin Chabot gaf na de Rietveldacademie in Amsterdam les aan de AKI in Enschede en is sinds 2005 student aan de Goldsmith University in Londen. In 2005 werd hij genomineerd voor de Prix de Rome. Zijn werk was onder andere te zien in de Appel in Amsterdam en Trafo in Budapest. Taudin Chabot maakt naast foto’s ook video’s, films en installaties.
TA
Dulce Et Dulcrum # 4, 2006, c-print, 200x224 cm
Dulce Et Dulcrum # 2, 2006, c-print, 97x130 cm
Dulce Et Dulcrum #5, 2006, c-print, 120x200 cm
Dulce Et Dulcrum # 6, 2006, c-print, 120x200 cm