 |
||
 |
|
|
 |
||
|
|
|
 |
||
|
|
|
Anne Wenzel
Silent Landscape
9 september t/m 22 oktober 2006
Anne Wenzel (D,1972) maakte voor Buro Leeuwarden een installatie die nog niet eerder in Nederland was te zien. ‘Silent Landscape’ is een indrukwekkend donker dennenbos op een verhoging in de ruimte. De bomen zijn gehavend en ze rijzen op uit een laag water. Boomstammen zijn omgevallen. Veel takken zijn geknakt en er druipt iets onbestemds van de bomen. Hier en daar zijn de restanten van menselijk ingrijpen zichtbaar als rechthoekige vormen of onderbroken lijnen. Op de wanden van Buro Leeuwarden strekt zich eveneens een dennenbos uit. Met zijn lange, ranke boomstammen omsluit dit het verwoeste bos.
Het ondergelopen bos is samengesteld uit een groot aantal keramische beelden. Dit robuuste materiaal contrasteert met de ijle grijstinten van de Oost-Indische inkt waarmee het bos op de wanden is geschilderd. Er is niet alleen een contrast in materiaal, maar ook in het perspectief van waaruit het werk wordt ervaren. Het bos op de wanden heeft een aan de werkelijkheid gerelateerde maat. Je ziet het vanuit het normale perspectief. Het bos in de ruimte bekijk je van opzij en van bovenaf. De twee in vorm en materiaal met elkaar contrasterende versies van ‘een bos’ worden door Anne Wenzel gepresenteerd als één installatie. Het keramische bos kan niet los gezien worden van het bos op de wand en omgekeerd.
De dubbelzinnige werking van het dennenbos is het centrale thema in dit werk. Het bos op de muur en het keramische bos hebben zowel iets bedreigends als iets aantrekkelijks. Het ijle bos op de muur is kil en unheimisch. Het nodigt niet uit om er binnen te gaan. Tegelijkertijd roept de ijle, statige verschijning van dit bos associaties op met kwetsbaarheid en het sublieme. Het verwoeste keramische bos ziet eruit alsof er een vloedgolf overheen is geraasd. Het onomkeerbare verval van dit bos verwijst naar de melancholie. Het is niet toegankelijk, maar in zijn vorm is het van een grote schoonheid.
Het bos in ‘Silent Landscape’ vormt slechts een deel van de expositie. Anne Wenzel combineert dit werk met enkele recente en nieuwe beelden. In een beeld van een meisje voert ze de spanning tussen beeld en verval verder op. Een nieuw thema is een groep vechtende honden die grotendeels bedolven zijn onder een druipende massa. Bij al deze beelden valt op dat ze niet rechtstreeks communiceren met de kijker. Ze zijn niet uitnodigend in hun houding, maar juist op zichzelf gericht. De honden vormen een kluwen van vechtende lichamen en de blik van het meisje is verhuld. Bij dit recente werk wordt bovendien duidelijk dat de beelden langzaam maar zeker veranderen van ‘aangetaste’ kitschbeelden in een nieuw soort beelden die balanceren tussen realisme en abstractie.
Het werk van Anne Wenzel is keramisch van aard, maar Wenzel ziet zichzelf niet als keramiste. Haar voornaamste reden om met klei te werken is dat ze met dit materiaal haar ideeën zo nauwkeurig mogelijk weer kan geven. Niet gehinderd door conventies op het terrein van de keramiek gebruikt ze het materiaal en de techniek op een eigenzinnige en innoverende manier. Wenzel laat de beelden bijvoorbeeld druipen, terwijl dat geen eigenschap van klei is. Binnen het schijnbaar toevallige is alles volledig onder controle.
Anne Wenzel heeft de AKI, academie voor beeldende kunst in Enschede gevolgd. Zij exposeerde sindsdien op verschillende plaatsen in Nederland zoals bij VHDG in Leeuwarden, TENT in Rotterdam en bij Galerie Diana Stigter in Amsterdam. Internationaal was haar werk te zien in musea en galeries in Düsseldorf, Dortmund, Wenen, Londen en Gent.
TA
Ingang Fries Museum
Turfmarkt 11, 8911 KS Leeuwarden
Tel: 058 - 255 55 05
Open: di t/m zo van 11.00 - 17.00 uur
